Pokrof

'Christus is mijn kracht, mijn God, mijn Heer'
Uit de panachida Christos moja sila.

Vader Gabriël

Antoon Herman Jozef Münninghoff
Minderbroeder - Kapucijn

Op 10 april 1920 werd hij geboren in Aalst (Waalre), werd kapucijn in 1940 en priester gewijd in 1947. Hij studeerde Oosterse Wetenschappen aan het Oosters Instituut te Rome en ging in 1949 over naar de Oosterse Ritus. In 1952 verdedigde hij cum laude zijn dissertatie.

Nadat hij eerst de situatie van de Russen in België en Duitsland had verkend, komt hij in 1953 naar het Pokrofklooster aan het Oosteinde 100 in Voorburg, het centrum van het Oosters Werk van de kapucijnen. Dat klooster zal in 1983 verhuizen naar de Raamweg 42 in Den Haag.

In 1981 wordt hij superior van het apostolaat van de Oosterse Ritus met de titel igumen en in 1987 wordt hij Archimandriet gewijd.

In 2004 gaat hij met emeritaat en neemt afscheid als leider van het Oosters Werk.

In april 2007 verhuist hij naar het klooster verzorgingshuis in Tilburg.

Daar overleed hij op 8 juni 2012.

Op 14 juni vond onder grote belangstelling de uitvaart plaats. Gardiaan Antoon Mars ging voor in de dienst, provinciaal Piet Hein van der Veer deed de absoute en vader Harry Sterenberg ging voor in de Litija op het kerkhof van het klooster.

Vader Gabriël was een markante persoonlijkheid, een ijveraar voor het volk van God. Het was hem nooit te veel zijn mensen op te zoeken het hele land door en ze voor te gaan in de Goddelijke Liturgie. Met name deed hij dat in de kapellen van Amsterdam, Haarlem, Delft, Utrecht en Rotterdam.

Hij zette zich in om het Oosters Werk in één stichting samen te brengen, de Stichting Pokrof, opgericht in 1983. Uiteindelijk werd in 1996 het werk samengebracht in de Landelijke Instelling Pokrof, waarvan hij de eerste geestelijk leider was.

Als archimandriet - overste van een bepaald klooster of regio, maar vooral een eretitel voor verdienstelijk werk - was hij een begeesterd leider, een doorzetter, een fervent schrijver om de spiritualiteit van het Oosters werk door te geven in gezang en geschrift. Daartoe schreef hij heel
veel artikelen vooral in het tijdschrift Pokrof.

Vader Gabriël was een pastor voor zijn mensen en had grote zorg voor de kudde, vooral om de eenheid te bewaren bij de nodige verscheidenheid.

Na een herseninfarct in 1999, ging zijn gezondheid achteruit en was hij minder mobiel. Hij bleef vechten om weer volledig te kunnen functioneren. Later kwamen er nog meer complica­ties en moest hij noodgedwongen Den Haag verlaten en verhuisde hij naar het klooster van Tilburg. Hij maakte die overgang op een bewonderenswaardige wijze en met gelovige overgave.

Wij danken Vader Gabriël voor zijn werkkracht, zijn gelovig leiderschap en voor zijn geest­kracht waarmee hij ook de tegenslagen op zijn oude dag kon aanvaarden.

Dat hij in de vrede en vreugde van de Heer mag voortleven en geborgen zijn in Gods liefde.

Eeuwige gedachtenis

Allen die hem nabij waren in zijn leven en hem hebben gesteund tot in zijn ouderdom, danken wij hartelijk.

Vrede en alle goeds voor u allen!

Bestuur Landelijke Instelling Pokrof 

Zie ook het In Memoriam van de paters Kapucijnen en het In Memoriam van de Katholieke Vereniging voor Oecumene.